रविवार, २६ फेब्रुवारी, २०१७

चक्री

=================

लाट येई, लाट जाई
भिजे निथळून जाय रेती..
भरती ओहटीच्या नर्तनी
काही खुणा राहती तिरी..!

दिस येई, दिस जाई
लखलखे विझे पाणी..
रुप्प पाझरत्या राती
चांदी शिंपून जाती माथी..!

श्वास येई, श्वास जाई
जळे आत काही बाही..
क्षणो क्षणीच्या मरणांसी
प्राण जाता? खळ नाही..!!

=================
स्वाती फडणीस २६०२२०१७

गुरुवार, ६ ऑक्टोबर, २०१६

ओळीवरुन कविता
माझ्या मनाप्रमाणे काहीच होत नाही..!  

दु:ख हे आभासी
============================
'माझ्या मनाप्रमाणे' काहीच होत नाही…!
दुःखात या आभासी मी आता रमत नाही.
ठाऊक मला आताशा..
घडते इतकेच कधी की;
इच्छा अन पूर्ततेची वेळा जूळत नाही..!!

मनी येईल जे कधी का त्या झपटून ल्यावे..
ही रित पूर्ततेची त्या मुळीच रुचत नाही.
माझे म्हणोनि जे का असे ते पावो मजसी,
इतकीच अपेक्षा असे तरी..
तृप्तीचा अमृत सोहळा येथे रंगत नाही.

वेडे भुलते, हरवते मायेच्या अद्भुत बाजारी..
करी कामना उंच झुल्याची..
तरी धावे, खेळे घसरगुंडी..!
एकची एक मनीषा अखंड उरी बाणावी;
हे ऐसे काही करणे त्याला साधत नाही.

स्वभाव दोष असा की हुकले कितीक काही..
तरी स्व अभिमानी कण्याचा ताठा सरत नाही.
इच्छा, इच्छा म्हणोनी,
न अगतिक, ना लाचार होई..
जणू त्यासच त्याची आकांक्षा कळत नाही.

त्या संगे हितगुज करते, समजूनी घ्यावे म्हणोनी..
क्षणी एका वाटे गेले संभ्रम सारे सरोनी..
मग कुस बदलता जराशी,  
वाटे की भ्रम असावा तोची..!  
नि ज्या प्रमाण म्हणावे, ऐसे काही न यावे हाती.

ती मनीषा त्या क्षणाची..
ही निराशा केवळ एका याच क्षणाची..
इतके समजून घेता; दुःख सरे आभासी.
प्रमाण चंचलतेचे मी कुठेच लावत नाही.
ती फसवी निराशा या मनास ग्रासत नाही.

'माझ्या मनाप्रमाणे' काहीच होत नाही..!  
दुःखात या आभासी मन आता रमत नाही.

==============================
स्वाती फडणीस.......................... ०७१०२०१६



रविवार, ७ ऑगस्ट, २०१६

काली कडवी चाकलेट

===================================

जन्म दिन के मौकेपर खुश होने का दस्तुर है
मै हूं. खुश हूं..? खुशीयाँ बाटने का अवसर हैं ये..
खुद को समझाती है,
दादी के पैर छूके माँ- बाबा की तसबीरॊंपे फूल चढाती है..

माँ होती तो क्या क्या करती..
बाबा होते तो क्या क्या लाते..
रसोई निपटाते थोडीसी कल्पनाओंमे जी लेती है..

सुखी रोटी पे जरासा घी का हाथ फेरती;
खुद अपनी माँ बनती है..!
दफ्तर का रास्ता धरते बीच गली में रुकती;
गर्वसे सिनाताने बाबाभी खुद बनती है..!

एक चाकलेट का डिब्बा लेके कुछ रुपये गवा देती है…
खुश रहने का, खुशीयाँ बाटने का अवसर है
फिर मन में दोहराती है..

आज मेरा जन्मदिन हैं बतलाके चाकलेट सामने धरती है
कुछ पल प्रतिक्षा के
हाथ मे धरे चाकलेट का वजन बढाते जाते है..

“लो ना..
मुझे बाकी सब को भी चाकलेट बाँटनी है..”
अधीरता से कहती है..
कुछ और प्रतिक्षा पा के थककर उमड जाती है..

“दिलपे पथ्थर रखकर चाकलेट ले आयी हूं..
यू प्रतिक्षा में ना टंगाना..
बस अपने होने की एक पतले धागेसे टंगी हूं..!”
मुसकुराते होटोंसे दर्द का आलाप लेती है…

अनदेखा करती नजरे बस उतना भाप लेती है.

“खुशीसे दे रही हो..? तो लुंगा “
शर्थे रखती है..
“खुशी से दे रही हूं..”
बुलवा के लेती है..
ये बोलते होटोंकी तब बस मुस्कुराहट खोजाती है
दर्द की एक आलाप अंदर ही अंदर घुमती है..

माँ-बाबाका उठा साया,
अनाथालय मे गुजरा बचपन,
अनाथालय के बाडेसे निकलकर,
नालीके छोरपर पहुंचा यौवन,
क्या क्या न याद करती है..

चाकलेट की कडवाहटसी कडवी कडवी हो जाती है..

माना के चाकलेट दुध, शक्कर के घोल में घुलती है..
स्निग्ध, मिठी लगती हैं, दुनिया को पसंद आती है..
पर चाकलेट की ये कडवाहट ही असली चाकलेट है..
और दर्द की वो आलाप ही मेरी अपनी आवाज है..

माना के बाजार में सफेद चाकलेट भी मिलती है..
फिर भी इतना समझ लेना;
कडवी, काली कोको न सही
चाकलेट कहलाने के लिए वो भी
उसीके निचोड को अपनाती है..

मिठास के संग संग चाकलेट में कडवाहट होती ही है..।

मन ही मन में अपना, नयासा शास्त्र रचती है..

खुश होकर, शौकसे..
काली कडवी चाकलेट खुलके लुटाते जाती है..!!

======================================
स्वाती फडणीस .......... ०७०८२०१६





शुक्रवार, १० जून, २०१६

बघ इतकेसे करशील का रे..?


===============

जून, जुलै, अाॅगस्ट, सप्टेंबर हे
महिने चार एक मानसूनचे..
विसरलास जर भुल चुकीने
पुन्हा उजळणी करशील का रे..?

ग्रिष्मात येथे काहीली होते..
वैषाखात उन मी मी म्हणते..
लाही, लाही ती शांतवण्या..
शिडकावा करशील का रे..?

नगरीत नगरी मुंबई नगरी..
येथे आपली लोकल स्वारी..
रूळावर पाणी चढणार नाही
असा बेताने पडशील का रे..?

सांज सकाळी  नित गर्दी वाढे
चाकरमानींची जणू शर्यत लागे..
येण्याजाण्याची ती वेळ टाळूनी 
मग निवांत पडशील का रे..?

शनीवार नि रविवारी बहुतेकां
असते सुट्टी, फिरण्याची संधी
गिरीभ्रमणा त्या तडीस नेण्या 
संगती रिमझिम येशील का रे..? 

नदी, तलाव, धरण जिथे 
जिथे शेतात उभे पिक डोले
त्या जागी तू जाऊन नेमका
संतत, संयत झरशील का रे..?

येथे इमारतींचे जंगल दाटे
पाऊस जिरण्या माती कुठे..?
सखल जागा बघून, सोडून
हलकेच भुरभुरशील का रे..?

वार, महिना समजून घेण्या
दिनदर्शिका एक घेशील का..?
जुळवून घेत सूर, ताल आपले
सांग पावसा येशील का रे..?

हवा तिथे, हवा तेव्हा पावसा
हवा तितका पडशील का रे..?
न जमेल जर तुज हे इतकेसे
नवे पंचांग तुझे देशील का रे..?

===============
स्वाती फडणीस १००६२०१६











बुधवार, ८ जून, २०१६

ये रे.. ये रे..


================

ये रे.. ये रे.. आर्जव थकले
लटके रूसवे ते ही न उरले..!

येथे इतुका नि तेथे तितुका
हेवे, दावे बघ सारे विरले..!

असाच का अन् तसाच का तू
ते खोट काढणे, पुरते सुटले..!

सोडुनी अबोला गाती पोरे
आता संमुख होशील का रे..!

पावसा येशील का रे..?
शंका, आक्षंका नकोच ना-या..

नित्यची येशी, येशील, ये रे..!!
शरणागत मी तुज काय पुसावे..

हे जीव कृपाळा तुझ्या कृपेने..!
हिरवी झाडे, शेते, कुरणे..

जसा सुरंम्य तू आठवांत या
संतत, सुरमयी होशील ना रे..!

ये रे.. ये रे.. ची ही अजिजी
इतकी ऐकून घेशील ना रे..!

ये रे.. ये रे.. 

=================
स्वाती फडणीस
०९०६२०१६